In de opera.

img_5900230 geleden, vrij exact in 1787, opende de opera van Marseille haar deuren. Twee jaar voor de Franse revolutie in Parijs losbarstte en 500 vrijwilligers van hier aldaar La Marseillaise de eeuwigheid in gingen zingen. “Aux armes citoyens!” Ik weet niet of ze toen al Mozart opvoerden. Ik weet wel, want Joke vertelde het mij, dat het eerste operagebouw volledig vernield is, maar gelukkig in de jaren ’20 van de vorige eeuw vervangen werd door een prachtig Art Deco exemplaar. Er wordt zelfs gezegd, alweer door Joke, dat dit het enige Art Deco operagebouw in heel Europa is. Al goed dus dat ik van Art Deco en opera houd. Veel minder van Straus daarentegen, die het leeuwendeel van het nieuwjaarsconcert uitmaakte waarop we door een dirigent uit Quebec aan het hoofdvan een volledig symfonisch orkest getrakteerd werden. Die walsen doen me altijd zo aan Sisi denken en aan andere Oostenrijkse kitsch. Maar de ambiance zat er goed in bij de meer dan 1000 toeschouwers. En daar, metershoog in het amfitheater, waar je duizelingwekkend neerkijkt op het orkest, klapten wij enthousiast mee, op de Raditzky mars.

Dirk

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s